აქტუალური თემა

ახალი პროექტები

კანონი და ჯანდაცვა

სიახლეები

გაიდლაინი

ადამიანი და გარემო

კვლევა

მიმოხილვა

რეპროდუქციული ჯანმრთელობა

CASE REPORT

ჩვენი თანამედროვე

ლიტერატურული გვერდი


ძებნისთვის ჩაწერეთ
4 ან მეტი სიმბოლო



ძუძუს პირველადი კიბო: დიაგნოსტიკის, მკურნალობისა და შემდგომი დაკვირვების კლინიკური რეკომენდაციები [5.00]

სისხლის მუსიკა [5.00]

ღირსეული დასტაქარი [5.00]

ალერგიული რინიტის იმუნოპათოგენეზი [5.00]

ორალურმა ინსულინმა კლინიკური ტესტირება წარმატებით გაიარა [5.00]


ძუძუს პირველადი კიბო: დიაგნოსტიკის, მკურნალობისა და შემდგომი დაკვირვების კლინიკური რეკომენდაციები [17431]

ეკოლოგიური აგრესია და ჯანმრთელობა [16431]

ალერგიული რინიტის იმუნოპათოგენეზი [12441]

მენოპაუზის დიაგნოსტირებისა და მკურნალობის გაიდლაინი [11959]

ანოდინ-დუალის თერაპიული ეფექტურობა მუხლის სახსარის ოსტეოართროზის დროს [11487]


თემების რაოდენობა: 20
კომენტარები: 12

ძუძუს პირველადი კიბო: დიაგნოსტიკის, მკურნალობისა და შემდგომი დაკვირვების კლინიკური რეკომენდაციები

ავტორი: დ. თაბაგარი, ი. მჭედლიძე, მ. ჟვანია
„ქიმიოთერაპიის და იმუნოთერაპიის კლინიკა მედულა“

>>  ევროპის სამედიცინო ონკოლოგთა საზოგადოება (ESMO - European Society for Medical Oncology) შეიქმნა 1975 წელს. დაარსების დღიდან ორგანიზაცია ემსახურება როგორც ონკოლოგთა, ასევე პაციენტების ინტერესებს და მიზნად ისახავს ინფორმაციის გავრცელებასა და ონკოლოგიურ პაციენტთა მოვლის გაუმჯობესებას. ცოდნისა და გამოცდილების გაზიარების მიზნით, ESMO მუდმივად ახორციელებს სამეცნიერო და საგანმანათლებლო ღონისძიებებს ონკოლოგთათვის და თანამშრომლობს პაციენტთა ჯგუფებსა და ორგანიზაციებთან, რათა ხელი შეუწყოს მათ ინფორმირებას და ჩართვას საგანმანათლებლო და სამკურნალო პროექტებში.
ESMO-ს გლობალური ქსელი აერთიანებს მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებში მოღვაწე უამრავ ახალგაზრდა (Junior) და უფროს (Senior) ონ­კო­ლოგს. ორგანიზაციის მიერ განხორციელებული ეროვნული თუ საერთაშორისო საგანმანათლებლო ღონისძიებები, ასევე ინტერნეტ-რესურსი და პუბლიკაციები, საშუალებას აძლევს ESMO-ს წევრებს დროულად მიიღონ უახლესი ინფორმაცია, რაც ხელს უწყობს ონკოლოგიური პაციენ­ტე­ბის მკურნალობის ხარისხის გაუმჯობესებას.
ახალგაზრდა ონკოლოგთა განათლებასა და პროფესიულ ზრდას ESMO ხელს უწყობს ყოველწლიურად განხორციელებული სასწავლო თუ სამეცნიერო–პრაქტიკული სემინარებისა და გრანტების საშუალებით. ასევე, ონკოლოგთათვის ახორციელებს დიპლომის შემდგომი განათ­ლე­ბის პროგრამას.
ESMO-სთან მჭიდროდ თანამშრომლობს „ქიმიოთერაპიის და იმუნოთერაპიის კლინიკა მედულა“ (ხელმძღვანელი – მედ. მეცნ. დოქტორი, დ.თაბაგარი).
2007 წელს ნოემბერ–დეკემბერში კლინიკაში ჩატარდა ESMO-ს სამეცნიერო–პრაქტიკული სემინარი საქართველოს და ევროპის ქვეყნების სამედიცინო ონკოლოგთა მონაწილეობით. 2009 წლის სექტემბერში „ქიმიოთერაპიის და იმუნოთერაპიის კლინიკა მედულა“-ს ბაზაზე იგეგ­მება ESMO-ს საქართველოს ასოციაციის შექმნა. კლინიკის ბაზაზე ქართულ ენაზე ითარგმნა ESMO-ს მიერ შემუშავებული კლინიკური რეკომენდაციები, რომელთა ნაწილს ვთავაზობთ მკითხველს.


ეპიდემილოგია
ძუძუს კიბოთი დაავადებიანობის სიხშირე მიახლოებითი მონაცემებით ევროკავშირის ქვეყნებში ყოველწლიურად 100 000 მოსახლეზე 109,9 შეადგენს, ხოლო სიკვდილიანობის მაჩვენებელი ქალებში 100 000 მოსახლეზე 38,4-ის ტოლია.
შემთხვევათა რაოდენობა იზრდება ასაკთან ერთად, ხოლო სიკვდილიანობა დამოკიდებულია საწყის სტადიასა და მკურნალობაზე.

დიაგნოზი
დიაგნოზი ისმება კლინიკური და რადიოლოგიური გამოკვლევებისა (ბილატერალური მამოგრაფია და ულტრაბგერითი გამოკვლევა, ზოგიერთ შემთხვევაში კი, შესაძლოა მაგნიტურ-რეზონანსული და სხვა გამოსახულებითი საშუალებები) და პათომორფოლოგიური შეფასების საფუძველზე. პათოლოგიური დიაგნოზი უნდა დაისვას პუნქციური ბიოფსიით (პუნქციური ბიოფსიის გამოყენება შეზღუდულია მცირე ზომის კვანძების და საეჭვო უბნების დროს) ან ტრეპანობიოფსიით ნებისმიერი ქირურგიული ოპერაციის წინ. საბოლოო პათოლოგიური დიაგნოზი უნდა დაისვას ყველა ამოკვეთილი ქსოვილის ანალიზით მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციის კლასიფიკაციისა და სიმსივნე-ლიმფური კვანძი-მეტასტაზი (TNM) (სიმსივნის წინააღმდეგ საერთაშორისო კავშირი და ამერიკის კიბოს გაერთიანებული კავშირი, მე-6 გამოცემა, 2002) სტადირების სისტემის შესაბამისად.

სტადირება და რისკის შეფასება
პრეოპერაციული სისტემური მკურნალობის შემთხვევაში სრული კლინიკური სტადირება უნდა მოხდეს მკურნალობამდე. პირველადი ქირურგიული მკურნალობის შემთხვევაში, პათოლოგიური TNM სტადირება ემყარება ჰემატოქსილინ-ეოზინით შეღებვას, ჰისტოლოგიური ტიპის აღწერას, ავთვისებიანობის ხარისხის განსაზღვრას და ამოკვეთილი სიმსივნის კიდეების შეფასებას. ესტროგენ- (ER) და პროგესტერონ- (PgR) რეცეპტორების სტატუსის განსაზღვრა სავალდებულოა, უპირატესობა ენიჭება იმუნოჰისტოქიმიას [III B]. ესტროგენ- და პროგესტერონ-რეცეპტორების იმუნოჰისტოქიმიურ გამოკვლევათა მონაცემები უნდა მოიცავდეს ესტროგენ- და პროგესტერონ-პოზიტიური უჯრედების პროცენტული რაოდენობის განსაზღვრასაც. St Gallen კონსენსუსის თანახმად, ჰორმონ-რეცეპტორები აღარ მიეკუთვება პროგნოზულ ფაქტორებს, მაგრამ ყველაზე შესაბამის მაპროგნოზირებელ ფაქტორს წარმოადგენს მკურნალობის შერჩევისთვის. HER2 რეცეპტორის ექსპრესიის იმუნოჰისტოქიმიური განსაზღვრა ამავე დროს, საჭიროა მკურნალობის დაგეგმვისათვის. როდესაც HER2 რეცეპტორების ექსპრესიის ნახევრად-რაოდენობრივი განსაზღვრის შედეგები საეჭვოა (++), HER2 გენის ამპლიფიკაციის დასადგენად უნდა ჩატარდეს in situ ჰიბრიდიზაცია (FISH ან CISH).
სტადიის დასადგენად აუცილებელი გამოკვლევები მოიცავს: ფიზიკალურ გასინჯვას, სისხლის საერთო ანალიზს, სისხლის ბიოქიმიური ანალიზს, ღვიძლის ფუნქციების ჩათვლით, ტუტე ფოსფატაზას, კალციუმის განსაზღვრას, მენოპაუზის სტატუსის შეფასებას. სტადიის დადგენა აუცილებელია ყველა პაციენტისთვის და დასაშვებია პაციენტებისთვისაც მცირე ზომის სიმსივნით (T1) და არაპალპირებადი ლიმფური კვანძებით. ყველა სხვა შემთხვევებში და კერძოდ, პრეოპერაციული მკურნალობის კანდიდატებისთვის, დამატებითი კვლევების ჩატარება უნდა მოხდეს ოპერაციამდე და არა ოპერაციის შემდეგ.
მაღალი რისკის მქონე პაციენტებს (პათოლოგიური N2 ოთხი და მეტი პოზიტიური ლიმფური კვანძით იღლიის არეში, ან T4 სიმსივნე, ან მეტასტაზების არსებობაზე საეჭვო ლაბორატორიული ან კლინიკური მონაცემები ან სიმპტომები) საჭიროა გაუკეთდეს გულმკერდის რენტგენოგრაფია, მუცლის ღრუს ულტრაბგერითი გამოკვლევა, და ჩონჩხის რადიოიზოტოპური სკენირება [III B].
მკურნალობის ტაქტიკის განსაზღვრა პირველ რიგში დაფუძნებულია სიმსივნის ჰორმონულ მგრძნობელობაზე, და ასევე რეციდივის რისკზე. რისკის სტრატიფიკაცია მოდიფიცირებულია და ამჟამად იგი მოიცავს სამ რისკ-ჯგუფს: დაბალი, საშუალო და მაღალი (ცხრილი 1). ვასკულარული ინვაზია განსაზღვრულია როგორც ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პროგნოზული ფაქტორი, განსაკუთრებით, ნეგატიური ლიმფური კვანძებით მიმდინარე დაავადებისას.

მკურნალობის გეგმა
მკურნალობის გეგმა უნდა შემუშავდეს მულტიდისციპლინური ჯგუფის მიერ, რომლის შემადგენლობაში უნდა იყოს: ქირურგი, კლინიკური ონკოლოგი, რადიოთერაპევტი და, თუ შესაძლებელია, პათოლოგი, რათა მოხდეს ლოკალური და სისტემური მკურნალობის ინტეგრაცია და ასევე განისაზღვროს მათი თანმიმდევრობა [III B].
გამოკვლეულ უნდა იქნას მემკვიდრეობითი კიბოს არსებობის შესაძლებელობა და გათვალისწინებულ იქნას ნათესავების კონსულტაცია [IV D].
ადგილობრივი მკურნალობა
ინვაზიური კარცინომა
ზოგადად, ძუძუს ოპერაბელური კიბოს მკურნალობა იწყება ძუძუს ორგანოშემანარჩუნებელი ოპერაციით ან მასტექტომიით. ორივე შემთხვევაში კეთდება იღლიის ლიმფური კვანძების დისსექცია ან მოდარაჯე ლიმფური კვანძების ბიოფსია.
ძუძუს ორგანოშემანარჩუნებელი ოპერაციისათვის უკუჩვენებებია მულტიცენტრული სიმსივნეები, დიდი სიმსივნე (>3-4 სმ) პატარა ზომის სარძევე ჯირკვალში, სიმსივნის შესაძლო რეტროარეოლური (დვრილის უკან) მდებარეობა, რეზექციის შემდეგ სიმსივნის შემცველი კიდეების არსებობა. მოდარაჯე ლიმფური კვანძების ბიოფსია უნდა გაკეთდეს ამ Mმეთოდის დოკუმენტირებული ცოდნისა და გამოცდილების მქონე ცენტრებში. მოდარაჯე ლიმფური კვანძების ბიოფსია არ უნდა გაკეთდეს იღლიის პალპირებადი ლიმფური კვანძების, T3 და T4 სიმსივნეების, მულტიცენტრული სიმსივნეების შემთხვევაში, იღლიის ლიმფური კვანძების დისექციის ან დიდი ბიოფსიის წინ, ძუძუს რეკონსტრუქციის ან პროტეზის იმპლანტაციის შემდეგ, ორსულებში ან მეძუძურებში ორსულობის ან ლაქტაციის პერიოდში და ნეოადიუვანტური ქიმიოთერაპიის შემდეგ კლინიკური კვლევის გარეშე. ძუძუს სხივური თერაპია მკაცრად რეკომენდებულია ძუძუს ორგანოშემანარჩუნებელი ოპერაციის შემდეგ [I A]. მასტექტომიის შემდეგ სხივური თერაპია რეკომენდებულია ოთხი ან მეტი პოზიტიური ლიმფური კვანძის მქონე პაციენტისთვის [II B] და დასაშვებია ყველა T3 სიმსივნის მქონე პაციენტისათვის [III B].
სადინრის კარცინომა in situ და წილაკოვანი კარცინომა in situ
სადინრის კარცინომას in situ (DCIS) ძუძუს ორგანოშემანარჩუნებელი ოპერაციით მკურნალობის შემთხვევაში, ყველა ქვეჯგუფის პაციენტებისათვის ადიუვანტური სხივური თერაპია შედეგის მომტანია (I A). ტამოქსიფენის ადიუვანტურ რეჟიმში გამოყენება მიზანშეწონილია ესტროგენ-პოზოტიურ DCIS ქალებში (II B), მაშინ, როდესაც ესტროგენ-ნეგატიური დაავადებისას ის შეიძლება საზიანო იყოს. წილაკოვანი კარცინომა in situ (LCIS) წარმოადგენს მომავალში ინვაზიური კარცინომის განვითარების რისკ-ფაქტორს. იგი სრულად უნდა იქნას რეზეცირებული.
პირველადი სისტემური თერაპია
პირველადი სისტემური თერაპიის წინ უნდა ჩატარდეს ბიოფსია ჰისტოლოგიისთვის და პროგნოზული ფაქტორების ანალიზი. მაღალი რისკის პაციენტებში დამატებით საჭიროა სრული კლინიკური გამოკვლევა, რათა გამოირიცხოს მეტასტაზური დაავადება. პირველადი სისტემური თერაპია ნაჩვენებია ძუძუს ადგილობრივად გავრცელებული კიბოს დროსაც (სტადია III A, III B, III C) [III B]. პროგნოზის განმსზაღვრელი ფაქტორების საფუძველზე შეიძლება დაინიშნოს ქიმიოთერაპია ან ენდოკრინული თერაპია, ადიუვანტური თერაპიიის მსგავსად. თუ შესაძლებელია, ის უნდა გაგრძელდეს როგორც ქირურგიით, ასევე სხივური თერაპიით და პოსტოპერაციული სისტემური თერაპიით. პირველადი სისტემური თერაპია არის ალტერნატიური გზა, რათა ძუძუს დიდი ზომის ოპერაბელური კიბოს დროს გაკეთდეს ძუძუს ორგანო-შემანარჩუნებელი ოპერაცია [I A].
ადიუვანტური სისტემური თერაპია
მკურნალობის შერჩევა ხდება ორი მთავარი ფაქტორის საფუძველზე:
1. სიმსივნური ქსოვილის ჰორმონული მგრძნობელობის შეფასებით
2. რეციდივის რისკით (ცხრილი 1). ესტროგენ- და/ან პროგესტერონ-რეცეპტორის აშკარა და მაღალი ხარისხის ექსპრესიის მქონე სიმსივნე განიხილება როგორც ენდოკრინულად მგრძნობიარე. პაციენტები, რომელთა სიმსივნეში ადგილი აქვს ესტროგენ- და/ან პროგესტერონ-რეცეპტორების ექსპრესიის სრულ არასრებობას, განიხილებიან როგორც ენდოკრონულად არამგრძნობიარე. ენდოკრინულად განუსაზღვრელი მგრძნობელობის მაჩვენებელ ნიშნებს მიეკუთვნება სტეროიდული ჰორმონული რეცეპტორების
იმუნორეაქტიულობის დაბალი ხარისხი (პოზიტიურია უჯრედების <10%), პროგესტერონ-რეცეპტორების დეფიციტი, HER2 ჰიპერექსპრესია და უროკინაზა-პლაზმინოგენის აქტივატორები uPA და PAI-1.
პაციენტებს ჰორმონ-მგრძნობიარე სიმსივნით შუძლიათ მიიღონ მხოლოდ ჰორმონული მკურნალობა (ცხრილი 2) ან ჰორმონული თერაპიისა და ქიმიოთერაპიისა კომბინაცია. პაციენტებს გაურკვეველი ჰორმონული მგრძნობელობით ჩვეულებრივ მკურნალობენ ქიმიოთერაპიისა და ენდოკრინული თერაპიის კომბინაციით.
პაციენტები უარყოფითი ჰორმონალური მგრძნობელობის სიმსივნეებით უფრო კარგ შედეგს იღებენ ქიმიოთერაპიისგან და არ უნდა მიიღონ ენდოკრინული თერაპია. HER2 ჰიპერექსპრესიის ან ამპლიფიკაციის მქონე პაციენტებისთვის, ქიმიოთერაპიისა და ენდოკრინული თერაპიის გარდა, ადიუვანტურ მკუნალობაში დამატებით უნდა ჩაერთოს ტრანსტუზუმაბი (იხ. ქვევით).
თითოეული ინდივიდისთვის ადიუვანტური თერაპიის შერჩევა უნდა მოხდეს პოტენციური სარგებლის, შესაძლო გვერდითი მოვლენების და პაციენტის სურვილის გათვალისწინებით. არსებობს გადაწყვეტილების მიღების რამდენიმე ხერხი, რაც ეხმარება ექიმსა და პაციენტს ადიუვანტური მკურნალობის გადაწყვეტაში. არსებობს ორი პოპულარული საშუალება „Adjuvant!Online“ და National Comprehensive Cancer Network guidelines.
ენდოკრინული თერაპია
პაციენტებს სავარაუდო ან საეჭვო ჰორმონ მგრძნობიარე სიმსივნით უნდა ჩაუტარდეთ მკურნალობა ენდოკრინული თერაპიით (ცხრილი 2 და 3).
პრემენოპაუზის სტადიაში მყოფი პაციენტებისათვის ნაჩვენებია საკვერცხეების აბლაციისა და ტამოქსიფენის კომბინაცია ან მხოლოდ ტამოქსიფენი (20 მგ დღეში 5 წლის განმავლობაში). ბილატერალური ოვარექტომია ან დასხივება საკვერცხეების არეზე იწვევს საკვერცხეების ფუნქციის შეუქცევად აბლაციას. გონადოტროპინ რილიზინგ ჰორმონის ანალოგები (GnRHA) (მაგ.: goserelin 3.6 მგ კანქვეშ თვეში ერთხელ) ჩვეულებრივ იწვევენ საკვერცხეების ფუნქციის შექცევად დათრგუნვას. ისინი უნდა მიიღონ არანაკლებ ორი წლის განმავლობაში, თუმცა ამ მკურნალობის ოპტიმალური ხანგრძლივობა ჯერ-ჯერობით არ არის დადგენილი [III D]. ადიუვანტურ რეჟიმში გონადოტროპინ- რილიზინგ ფაქტორის აგონისტების გამოყენება არომატაზას ინჰიბიტორებთან ერთად არ არის ნაჩვენები კლინიკური კვლევის ფარგლებს გარეთ პრემენოპაუზის სტადიში მყოფი პაციენტებისთვის. ცალკე აღებული არომატაზას ინჰიბიტორების გამოყენებისგან თავი უნდა შევიკავოთ, რადგან ეფექტიანობის დამადასტურებელი მონაცემები არ მოიპოვება.
პოსტმენოპაუზის სტადიაში მყოფ პაციენტებში ადიუვანტური ენდოკრინული თერაპია უნდა შეიცავდეს არომატაზას ინჰიბიტორებს დროის რომელიმე მონაკვეთში. ჯერ-ჯერობით დაუდგენელია არომატაზას ინჰიბიტორების გამოყენება უნდა მოხდეს თუ არა წინასწარ და დროის რომელ პერიოდში. ალტერნატიულ ვარიანტი კვლავ არის ტამოქსიფენი, არომატაზას ინჰიბიტორზე გადასვლით 2-3 წლის ან 5 წლის შემდეგ. ადიუვანტურ რეჟიმში არომატაზას ინჰიბიტორების გამოყენება ტამოქსიფენთან შედარებით ზრდის დაავადებისგან თავისუფალ პერიოდს. ეს გამოავლინა ანასტროზოლისა (1 მგ დღეში 5 წლის განმავლობაში) და ლეტროზოლის (2,5 მგ დღეში 5 წლის განმავლობაში) წინასწარმა მიღებამ [I A], ექსემესტანისა (25 მგ დღეში) და ანასტროზოლის (1 მგ დღეში) მიღებამ ტამოქსიფენით 2-3 წლიანი მკურნალობის შემდეგ [I,A], და ლეტროზოლისა (2,5 მგ დღეში) და ანასტროზოლის მიღების შედარებამ ტამოქსიფენის 5 წლიანი მკურნალობის შემდეგ მიღებულ პლაცებოსთან [I,A]. არომატაზას ინჰიბიტორების ხანგრძლივი მიღების შედეგად განვითარებული კარდიოვასკულური და ძვლოვანი სისტემის მხრივ განვითარებული შორეული გვერდითი მოვლენები განხილვის საგანს წარმოადგენს. სანამ, ნათელი არ არის ბისფოსფონატების გამოყენების საჭიროება ადიუვანტურ რეჟიმში არომატაზას ინჰიბიტორების პარალელურად, ქალებმა, რომლებიც მკურნალობენ არომატაზას ინჰიბიტორებით უნდა მიიღონ D ვიტამინის და კალციუმის დანამატები.
ქიმიოთერაპია
ადიუვანტური ქიმიოთერაპია საშუალო და მაღალი რისკის მქონე პაციენტებისთვის (ცხრილი 1, 2, და 3) უნდა იქნას გამოყნებული კომბინირებული რეჟიმის სახით (ცხრილი4). 2006 წლის კონსენსუსი გულისხმობს, რომ კომბინაცია უნდა შეიცავდეს ანტრაციკლინს და უნდა ჩატარდეს მკურნალობის არანაკლებ ოთხი კურსი. ტაქსანები გამოყენებული უნდა იქნას მაღალი რისკის პაციენტებში, განსაკუთრებით ესტროგენ-ნეგატიურ პაციენტებში. დოზის ინტენსიფიკაციის სქემების გამოყენება პროფილაქტიკური გრანულოციტური კოლონია-მასტიმულირებული ფაქტორით სადავო საკითხს წარმოადგენს.
ტრანსტუზუმაბი
HER2 ჰიპერექსპრესიისა (3+) ან HER2 გენამპლიფიკაციის მქონე პაციენტებში ტრანსტუზუმაბის ადიუვანტურ რეჟიმში გამოყენება შეიძლება ეფექტიანი იყოს. ნეგატიური ლიმფური კვანძებისა და პატარა ზომის (<1სმ) სიმსივნის მქონე პაციენტებში ტრანსტუზუმაბის გამოყენების სასარგებლოდ მონაცემები არ არსებობს, რადგან ამ პაციენტთა ჯგუფში გვერდითმა მოვლენებმა შეიძლება გადააჭარბოს სარგებელს. ფარმაკოკინეტიკურ ანალიზებზე დაყრდნობით ტრანსტუზუმაბის ინფუზიის სქემა სამ კვირაში ერთხელ (6მგ/კგ) განიხილება როგორც ექვივალენტური კვირაში ერთხელ ინფუზიის (2მგ/კგ) სქემისა. ტრანსტუზუმაბის ადიუვანტურ რეჟიმში გამოყენების სტანდარტული ხანგრძლივობა ჯერ დადგენილი არ არის. ამჟამად რეკომენდებული მკურნალობის ხანგრძლივობა 1 წელია. ტრანსტუზუმაბი შეძლება გამოყენებული იყოს ტაქსანთან პარალელურ რეჟიმში, მაგრამ არ უნდა გამოვიყენოთ ანტრაციკლინებთან ერთად, მაშინაც კი, როდესაც მას ვიყენებთ ანტრაციკლინის შემცველი სქემის შემდეგ, ტრანსტუზუმაბს გააჩნია კარდიოტოქსიკური ეფექტები და საჭიროა გულის ფუნქციის ზედმიწევნითი მონიტორინგი.

მკურნალობის შემდგომი მეთვალყურეობა
პირველი სამი წლის განმავლობაში საჭიროა ყოველ 3-6 თვეში ანამნეზის შეგროვება, სიმპტომების შესწავლა და ფიზიკალური გასინჯვის ჩატარება, შემდეგი სამი წლის განამვლობაში - 6-12 თვეში ერთხელ, შემდეგ, წელიწადში ერთხელ [A], ყურადღება უნდა მიექცეს შორეულ გვერდით მოვლენებს მაგ.: ოსტეოპოროზს. იპსილატერული (ძუძუს ორგანო-შემანარჩუნებელი ოპერაციის შემდეგ) და კონტრალატერული მამოგრაფია ყოველ 1-2 წელიწადში ერთხელ [D].
ასიმპტომურ პაციენტებში, როგორც წესი, არ არის რეკომენდებული სისხლის საერთო ანალიზი, ბიოქიმიური ანალიზი, გულმკერდის რენტგენოგრაფია, ჩონჩხის სკენირება, ღვიძლის ულტრაბგერითი გამოკვლევა, გულმკერდის და მუცლის ღრუს CT და რომელიმე ონკომარკერის განსაზღვრა, როგორიცაა CA 15-3 ან კარცინოემბრიონული ანტიგენი [I A].

ლიტერატურა

ნანახია: 17430 | შეფასებულია: 3 | რეიტინგი: [5.00]  



შეფასება

შესაფასებლად გაიარეთ ავტორიზაცია, ან დარეგისტრირდით


კომენტარები

კომენტარის დასამატებლად გაიარეთ ავტორიზაცია, ან დარეგისტრირდით

ავტორი: irakli

თარიღი: 2010-22-04 | 19:47

dzalian sainteresoa



სახელი

პაროლი


2010 | მაისი–ივნისი | 16

2010 | მარტი–აპრილი | 15

2010 | იანვარი–თებერვალი | 14

2009 | ნოემბერი–დეკემბერი | 13

2009 | სექტემბერი–ოქტომბერი | 12

2009 | ივლისი–აგვისტო | 11

2009 | მაისი–ივნისი | 10

2009 | მარტი–აპრილი | 9

2009 | იანვარი–თებერვალი | 8

2008 | ნოემბერი–დეკემბერი | 7

2008 | სექტემბერი–ოქტომბერი | 6

2008 | ივლისი–აგვისტო | 5

2008 | მაისი–ივნისი | 4

2008 | მარტი–აპრილი | 3

2008 | იანვარი–თებერვალი | 2

2007 | ნოემბერი–დეკემბერი | 1


ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაცია

საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობის და სოციალური დაცვის სამინისტრო

თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი

ქართული google


დარეგისტრირებულია: 526

ამჟამად საიტზეა: 12

თქვენ ხართ სტუმარი No: 1248041


საიტის ავტორი: კობა კურტანიძე
© Copyright 2009-2017 MODERNPUBLISHING.GE
საიტზე არსებული მასალის გამოყენება ან გავრცელება, საიტის ადმინისტრაციის ნებართვის გარეშე, აკრძალულია.